گزارش‌هایی که هرگز منتشر نشد؟
به گزارش «معدن آنلاین»، احمد سلامات، مدیرمسئول این رسانه تخصصی، در گفت‌وگو با خبرنگار ما با انتقاد از عملکرد روابط عمومی‌های حوزه صنعت معدن و فولاد گفت: این واحدها در سال‌های اخیر از ارائه چند گزارش کلیدی به رسانه‌ها و افکار عمومی طفره رفته‌اند و همین سکوت، زمینه‌ساز شکل‌گیری شایعات و کاهش اعتماد عمومی شده است.
وی مهم‌ترین گزارش غایب را «گزارش شفاف هزینه‌کردهای رسانه‌ای و مالی» عنوان کرد و افزود: شرکت‌هایی که روزانه میلیون‌ها تن فولاد تولید می‌کنند و نقش حیاتی در اقتصاد ملی دارند، وقتی نوبت به روایت کردن از خودشان می‌رسد، ناگهان سکوت می‌کنند. افکار عمومی حق دارد بداند پول بیت‌المال یا سهامداران کجا خرج می‌شود. سکوت در برابر ابهامات مالی، خود بزرگ‌ترین تأییدکننده شایعات است.
سلامات در ادامه با اشاره به ضعف روابط عمومی‌ها در مدیریت بحران اظهار کرد: در شرایط بحرانی، انتظار می‌رود روابط عمومی به عنوان اتاق فکر مدیریت بحران عمل کند، اما متأسفانه شاهد موضع انفعالی برخی از این واحدها هستیم. حتی شنیده شده که برخی مدیران روابط عمومی صراحتاً اعلام کرده‌اند خود را ملزم به واکنش در برابر شایعات نمی‌دانند. این در حالی است که در غیاب اطلاع‌رسانی دقیق و به‌موقع، شایعه‌سازی قوت می‌گیرد و شرکت‌های فولادی به‌راحتی اسیر آن می‌شوند. رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران نیز بارها هشدار داده که اگر برنامه شرکت‌ها از قبل اطلاع‌رسانی شود، شایعه‌سازی متوقف می‌شود.
مدیرمسئول «معدن آنلاین» ریشه اصلی این مشکلات را نگاه ابزاری به رسانه دانست و تصریح کرد: برخی روابط عمومی‌ها به جای تنظیم تفاهمنامه همکاری با رسانه‌ها، سندی تحت عنوان «دستورالعمل همکاری رسانه‌ای» منتشر می‌کنند؛ گویی رسانه‌ها یکی از واحدهای زیرمجموعه آن شرکت هستند. فلسفه رسانه، اطلاع‌رسانی، نقد، تحلیل، شفاف‌سازی و مطالبه‌گری است، نه اجرای بخشنامه‌های صادرشده از سوی روابط عمومی شرکت‌ها. تا وقتی این نگاه عوض نشود، هیچ گزارش عملکردی هم که منتشر شود، رنگ و بوی تبلیغاتی خواهد داشت، نه شفافیت.
وی با اشاره به ادعای برخی روابط عمومی‌ها درباره ترسیم «نقشه استراتژی» و «شبکه‌سازی» گفت: این اقدامات روی کاغذ خوب است، اما وقتی به گزارش‌های شفاف و پاسخگو منجر نمی‌شود، عملاً بی‌فایده است. آسیب جدی‌تر، گزارش‌دهی گزینشی است. آنها فقط با رسانه‌هایی همکاری می‌کنند که هم‌نظر و نزدیک به خودشان هستند و رسانه‌های تخصصی و معتبر حوزه معدن و فولاد را که نقش کلیدی در انعکاس واقعیات این صنعت دارند، از چرخه ارتباطات خود کنار می‌گذارند. نتیجه این می‌شود که صدای پیشرفت، تولید و حتی مشکلات این شرکت‌ها به گوش افکار عمومی نمی‌رسد. توسعه صنعتی بدون توسعه ارتباطات، عملاً دیده نخواهد شد.
سلامات در پایان تأکید کرد: صنعت فولاد ایران به یک تریبون ملی اطلاع‌رسانی نیاز دارد، نه مجموعه‌ای از روابط عمومی‌های جزیره‌ای که هر کدام برای خودشان ساز می‌زنند. اگر روابط عمومی‌ها به جای گزارش‌های تشریفاتی، گزارش شفاف هزینه‌کرد و عملکرد ارائه ندهند، در بحران‌ها سکوت پیشه کنند و رسانه را نه شریک، بلکه ابزار ببینند، آن‌وقت نباید تعجب کنند که چرا اعتماد عمومی به این صنعت روز به روز کمتر می‌شود. شفافیت، یک انتخاب نیست؛ یک ضرورت است.
انتهای پیام/
این مطلب بدون برچسب می باشد.
